Gelijkspel maximaal haalbare OJC in Meerssen
Rosmalen (Rosmalen): Na afloop van de wedstrijd was iedereen het met elkaar eens: de 2-2 was een terechte afspiegeling van de wedstrijd sv Meerssen - OJC Rosmalen. Maar dat zag er in het begin van de tweede helft, met de inbreng van Paul Odekerke aan Meerssen-kant, niet naar uit.
Beide ploegen begonnen bedachtzaam aan de wedstrijd. OJC begon goed te combineren zonder echt kansen af te dwingen en de Limburgers loerden op een foutje van de Rosmalenaren om via een counter toe te slaan. Van meet af aan liet Meerssen merken om puur op resultaat te spelen en de schoonheidsprijs niet te willen winnen. Elke bal werd linea recta richting spitsen gelanceerd om via veel duelkracht een opening te forceren. OJC Rosmalen daarentegen wilde natuurlijk het geliefde combinatievoetbal op de mat leggen. Beide ploegen creëerden de eerste twintig minuten nagenoeg geen kansen en het duel leek zich voornamelijk op het middenveld af te spelen waar veel strijd werd geleverd om de ballen te ver- of heroveren.
De eerste kans kwam dan ook na een slippertje van Glenn Schapendonk, die knullig balverlies leed op eigen helft en Rick Sour een kans(je) bood de score te openen. Yvo van Engelen kwam gelukkig op tijd om dit gevaar vakkundig in de kiem te smoren. Glenn maakte zijn foutje dezelfde minuut nog goed door goed door te stomen aan de rechterkant om de bal panklaar af te leveren bij de altijd scherpe Joost de Laat. Die knalde de bal onberispelijk onderkant lat in het vijandige doel: 0-1. Drie minuten later was het weer prijs toen Thijs van der Velden de bal simpel binnenliep na een voorzet op maat van Tony de Groot. Helaas stond Thijs duidelijk in buitenspelpositie dus dat feestje ging niet door.
Meerssen ging nu nog opportunistischer spelen en pompte elke bal richting strafschopgebied van Dennis Smit. Twee keer had dit bijna succes maar beide keren liet Smit zien dat zijn slippertje van een week eerder tegen Blauw Geel toch echt maar een incident was, want wederom kwam onze sluitpost tweemaal als winnaar uit de strijd. OJC kreeg nog een kansje na een scherp aangemeten voorzet van Koen Bollen maar verder was de koek wel op die eerste helft. De ODI-Juliana-Combinatie ging dan ook met een goed gevoel rusten. Het was allemaal niet groots wat ze lieten zien maar de voorsprong was daar. De opdracht van trainer Dekkers in de rust was dan ook duidelijk. Meerssen zou spits Odekerke brengen, wat ten koste zou gaan van een middenvelder of verdediger en daardoor moest OJC kunnen profiteren van de ruimte die deze wissel met zich mee zou brengen. Het gevaar Odekerke diende wel beteugeld te worden...
De woorden van onze oefenmeester waren nog niet koud of de 1-1 lag al in het netje. Odekerke liet Glenn achter zich en gaf een voorzet af die Yvo weg kon koppen. Hij deed dat ook, maar recht in de voeten van diezelfde Odekerke, die nu wel een goede voorzet afgaf en de koelbloedige Sour in staat stelde de 1-1 binnen te prikken. Dit was een opmaat voor de Limburgers om vol gas te gaan geven en OJC terug te dringen op eigen helft. De roodzwarten waren het even helemaal kwijt en leken rijp voor de slacht. Kans op kans werd gecreëerd door de fel strijdende mannen uit Meerssen. Welgeteld vier (!) open kansen kregen de mannen uit Limburg opgelegd maar even zoveel werden ze gemist. Met natuurlijk weer een hoofdrol voor de altijd rustig keepende Smit, die een laag schot rechtsonder in de hoek op miraculeuze wijze met de vingertoppen uit het doel ranselde.
De storm leek enigszins te gaan liggen maar na een kopbal van Yvo die meer had verdiend was het dan toch raak voor Meerssen. In de 64e minuut werd er weer eens een bal over onze verdediging geschoten. De bal stuiterde hoog op en leek een prooi voor de laatste weken zo sterk spelende Guus Habraken. Ook Dennis kwam voor de zekerheid uit zijn goal om Guus te steunen. Maar tot ontsteltenis van alles wat roodzwart was, bleek de communicatie tussen Guus en Dennis te ontbreken waardoor Paul Odekerke (hij weer) de bal tussen die twee punterde en zo de 2-1 aan kon tekenen. Waar twee honden vechten om een been....
Het was een verdiende voorsprong voor Meerssen maar de manier waarop was toch wel sneu voor onze jongens. Nu was het zaak om alle schroom van ons af te gooien en op zoek te gaan naar de gelijkmaker en misschien meer. We kregen weer wat grip op het middenveld, mede door het aanjagen van onze in groten getale opgekomen supportersschare. Erik van Beekveld trok het spel naar zich toe en met het inbrengen van Jordy van Dinteren hadden we weer wat balvastheid in die middenlinie. Farley Kromodikoro viel fantastisch in en bracht weer rust in de achterste linie waardoor OJC volop kon gaan aanvallen. Het leverde wat kansjes op maar tot echt grote daden kwamen onze hard zwoegende jongens (nog) niet.
Het duurde tot de 79e minuut toen OJC eindelijk de gelijkmaker produceerde en hoe dat ging ga ik nu proberen te beschrijven. Het leek namelijk wel op een slecht geregisseerde film van Quinten Tarantino. Jordy van Dinteren kreeg een vrije trap te nemen op de rand van de zestien. Krulde hij de bal afgelopen dinsdag tegen Leones nog loeihard op de lat, nu besloot hij tot een variant. Hij passte de bal langs de muur en stelde zo de mee opgekomen Yvo van Engelen in staat om slim de 2-2 binnen te tikken. Het doelpunt werd uitbundig gevierd maar de grensrechter stond met de vlag omhoog. "Het was toch geen buitenspel?", vroeg iedereen zich af op het zonovergoten sportpark Marsana. De scheidsrechter ging verhaal halen en na lang overleg werd de goal afgekeurd. Alles wat roodzwart was dook nu op de sterk leidende heer Kempinga om uitleg te vragen over deze op zijn minst discutabele beslissing. Het werd de scheidsrechter blijkbaar wat teveel want hij begon te twijfelen en besloot opnieuw te overleggen met zijn secondant met als gevolg dat de goal nu wel goedgekeurd werd. Wat was nu het geval? Meerssen had dertig seconden voor die vrije trap gewisseld. De jonge verdediger Mickey Knarren werd gewisseld voor Erdinc Yildirim. Niets aan de hand tot dusver ware het niet dat Knarren gewoon in het veld stond terwijl Jordy achter de bal ging staan om de vrije trap te nemen. De grensrechter wilde zijn eigen fout (12 man in het veld) herstellen door de goal te laten afkeuren maar Kempinga nam het heft echter weer snel in handen. "Als OJC met twaalf mensen op het veld had gestaan, had ik hem afgekeurd", zei de leidsman. "Nu is het alleen maar knap dat OJC met een man minder een doelpunt weet te scoren." De 2-2 was nu dus wel degelijk een feit.
Daarmee was de beer los bij de Rosmalenaren en met het inbrengen van Ferdy van den Berg gokte het trainingskoppel Dekkers/Koningstein op de volle winst. Die kwam er ook bijna na twee maal goed voorbereidend werk van de sterk ingevallen Van den Berg. De kansen die hieruit voortvloeiden werden echter om zeep geholpen. Vijf minuten voor tijd kreeg Tony de Groot misschien wel de grootste kans om de overwinning alsnog uit het vuur te slepen. Zijn prima schot uit de draai ging echter maar net voorlangs. Het zou misschien ook wel teveel van het goede zijn geweest.
Al met al ging OJC met een gemengd gevoel richting Rosmalen. Waren we die eerste twintig minuten van de tweede helft scherper geweest, dan waren we nu waarschijnlijk één of meer plaatsen gestegen op de ranglijst. Aan de andere kant realiseerden onze jongens zich ook dat het zomaar 3 of zelfs 4-1 had kunnen staan in die hectische minuten net na rust. Een punt was dan ook het maximaal haalbare deze middag en OJC Rosmalen heeft voor de zoveelste keer dit seizoen veerkracht getoond en bewezen dat we een ploeg zijn die snel volwassen aan het worden is. Volgende week wacht Nuenen in Rosmalen en ook voor deze jongens hoeven wij echt niet onder te doen. Sterker nog, we gaan altijd voor de drie punten en lukt dat niet dan wordt het altijd "alles of iets", zoals het strijdplan de laatste weken luidt.. Come on, OJC!!
Opstelling OJC: Dennis Smit; Glenn Schapendonk, Yvo van Engelen, Nicky Scheepens (58. Farley Kromodikoro), Guus Habraken; Erik van Beekveld, René Geerts, Joost de Laat (44. Jordy van Dinteren), Koen Bollen (75. Ferdy van den Berg); Thijs van der Velden, Tony de Groot.
klik hier voor de foto's van Mickey Knarren